Seter irlandzki łączy przywiązanie do opiekuna z dużą energią i silnym instynktem łowieckim, co ma znaczenie przy ocenie, czy codzienny styl życia odpowiada potrzebom tej rasy. Osobnego namysłu wymaga także zdrowie: opisywane predyspozycje obejmują między innymi dysplazję stawów biodrowych, problemy oczu oraz ryzyko rozszerzenia i skrętu żołądka.
Charakter setera irlandzkiego i relacja z opiekunem
Seter irlandzki to pies żywy i przywiązany do opiekuna, który najlepiej funkcjonuje w bliskiej, codziennej relacji z człowiekiem. Jego inteligencja i lojalność sprzyjają budowaniu silnej więzi, ale oznaczają też, że potrzebuje opiekuna obecnego i zaangażowanego, a nie wyłącznie zapewniającego podstawową opiekę.
Zwykle jest przyjazny wobec dzieci, dlatego może dobrze odnaleźć się w rodzinie, jeśli domownicy respektują jego potrzeby i temperament. Nie jest natomiast predysponowany do roli psa stróżującego: jego otwartość wobec ludzi częściej sprzyja kontaktowi niż nieufnej obserwacji otoczenia. Odpowiednim środowiskiem będzie więc rodzina ceniąca towarzyskość psa i gotowa poświęcać mu uwagę.
Potrzeba ruchu i zajęcia umysłowego
Seter irlandzki potrzebuje dużej dawki ruchu oraz możliwości swobodnego biegania. Sama krótka aktywność nie zaspokaja jego potrzeb, dlatego opiekun powinien uwzględnić regularne zajęcia angażujące także umysł i naturalne zdolności węchowe psa.
Praca nosem pomaga wykorzystać jego bardzo dobre zdolności węchowe i urozmaica codzienność. Sprawdzają się między innymi:
- tropienie i nosework,
- agility,
- canicross i bikejoring,
- dłuższe aktywności na świeżym powietrzu połączone z możliwością biegania.
Dobór formy ruchu zależy od możliwości opiekuna, ale regularna aktywność fizyczna i mentalna powinna być stałym elementem życia tego psa.
Szkolenie, przywołanie i instynkt łowiecki
Szkolenie setera irlandzkiego powinno łączyć pozytywną motywację z konsekwencją i cierpliwością. Szczególnego znaczenia nabiera przywołanie, ponieważ po wyczuciu tropu pies może oddalić się, ignorując otoczenie i wołanie opiekuna. Nauka tej umiejętności wymaga więc regularnej pracy oraz stopniowego utrwalania reakcji na sygnał.
Warto równolegle rozwijać samokontrolę i spokojne reagowanie na bodźce. Wczesna socjalizacja wspiera stabilne zachowanie w kontaktach z ludźmi, zwierzętami i nowymi sytuacjami, ale nie usuwa instynktu łowieckiego. Opiekun powinien uwzględnić, że bezpieczne prowadzenie psa wymaga stałego podtrzymywania wypracowanych zachowań, zwłaszcza w obecności zapachu lub tropu.
Najczęstsze problemy zdrowotne setera irlandzkiego
Zdrowie setera irlandzkiego wymaga zwracania uwagi na kilka grup predyspozycji, ale sama obecność ryzyka nie oznacza, że pies zachoruje. Szczególne znaczenie ma obserwowanie zmian w ruchu, wyglądzie oczu, trawieniu, kondycji skóry i uszu oraz ogólnym samopoczuciu. Niepokojące objawy powinny być omawiane z lekarzem weterynarii, który oceni ich przyczynę.
- Układ ruchu – rasa może być podatna na dysplazję stawów biodrowych, która może wpływać na komfort poruszania się.
- Oczy – w opisach zdrowotnych wymienia się problemy okulistyczne, w tym postępujący zanik siatkówki.
- Żołądek i jelita – wskazuje się zwiększone ryzyko rozszerzenia i skrętu żołądka, a także możliwość występowania problemów żołądkowo-jelitowych.
- Skóra i uszy – u seterów irlandzkich mogą pojawiać się choroby uszu oraz alergiczne zapalenie skóry.
- Tarczyca – wśród opisywanych predyspozycji znajduje się niedoczynność tarczycy.
Profilaktyka i odpowiedzialny wybór hodowli
Odpowiedzialny wybór hodowli powinien opierać się na weryfikowalnych danych dotyczących zdrowia rodziców, a nie na samej deklaracji hodowcy. Cenione są certyfikowane badania oczu oraz badania genetyczne, które pomagają ograniczać ryzyko przekazywania określonych chorób. Psy dopuszczane do rozrodu mogą być również poddawane badaniom radiologicznym w kierunku dysplazji stawów biodrowych, choć nie zawsze jest to formalny wymóg.
Znaczenie ma kompletność dokumentacji: wyniki badań powinny być możliwe do okazania, a pochodzenie psa udokumentowane rodowodem. Pomocna jest także znajomość miejsca rasy w klasyfikacji kynologicznej — seter irlandzki należy do grupy VII FCI, obejmującej wyżły brytyjskie i irlandzkie oraz setery, a jego wzorzec ma numer 120. Taka dokumentacja porządkuje informacje o pochodzeniu, ale nie stanowi gwarancji zdrowia konkretnego szczenięcia.